Norweskie czasowniki modalne w tabeli (kan, vil, skal, må, bør)

Czasowniki modalne nie mają -r w czasie teraźniejszym, a czasownik po nich stoi w bezokoliczniku bez å. Oto formy i najczęstsze użycia.

Przeczytaj całą lekcję

Formy
BezokolicznikCzas teraźniejszyCzas przeszłyPerfekt
å kunne móc, umiećkan kunne har kunnet
å ville chciećvil ville har villet
å skulle mieć (coś zrobić), zamierzaćskal skulle har skullet
å måtte musiećmå måtte har måttet
å burde powinienbør burde har burdet
å få móc (mieć pozwolenie)får fikk har fått
Czasownik modalny + bezokolicznik bez å
CzasownikPrzykład
kanUmiem trochę mówić po norwesku.Jeg kan snakke litt norsk.
vilOna chce zostać pielęgniarką.Hun vil bli sykepleier.
skalW lipcu jedziemy na Lofoty.Vi skal reise til Lofoten i juli.
måMusisz zabrać dokument tożsamości.Du må ta med legitimasjon.
børPowinieneś zadzwonić do lekarza.Du bør ringe legen.
fårNie wolno ci tu parkować.Du får ikke parkere her.
kunneMógłbyś mi pomóc?Kunne du hjelpe meg?
villeChciałbym kawę.Jeg ville gjerne ha en kaffe.
skullePoproszę bilet do Bergen.Jeg skulle ha en billett til Bergen.
måtteMusieliśmy czekać dwie godziny.Vi måtte vente i to timer.
må ikkeNie wolno ci tu palić.Du må ikke røyke her.
trenger ikke åNie musisz przychodzić.Du trenger ikke å komme.
Wskazówki:
  • Bez å po czasowniku modalnym: Jeg kan svømme, nie «Jeg kan å svømme».
  • Typowy błąd: «Du må ikke komme» w znaczeniu «nie musisz przychodzić». Må ikke znaczy «nie wolno». Powiedz: Du trenger ikke å komme.
  • Kan to i «mogę», i «umiem»: Jeg kan norsk = Znam norweski.
  • Plany wyrażasz przez skal: Jeg skal jobbe i morgen (jutro pracuję).