A1 – Początkujący
Powitania, przedstawianie się, liczby, codzienne słowa i pierwsze zdania.
Zrób test poziomu (81 pytań)Gramatyka na tym poziomie
Rzeczowniki: rodzaj i rodzajniki
Każdy norweski rzeczownik ma rodzaj. Od rodzaju zależy, jakiego rodzajnika używasz.
Otwórz →Czasowniki w czasie teraźniejszym
Dobra wiadomość: norweskie czasowniki mają tę samą formę dla każdej osoby.
Otwórz →Zaimki osobowe
Zaimki mają jedną formę jako podmiot i inną jako dopełnienie: jeg – meg, han – ham.
Otwórz →Zaimki dzierżawcze: min, din, sin
Zaimki dzierżawcze pokazują, do kogo coś należy. Wiele z nich odmienia się według rodzaju rzeczownika.
Otwórz →Słowa pytające
Większość norweskich słów pytających zaczyna się od hv-. Zaraz po nich stoi czasownik.
Otwórz →Bezokolicznik: å + czasownik
Bezokolicznik to forma słownikowa czasownika. Zwykle stoi przed nim å – ale nie zawsze.
Otwórz →Tryb rozkazujący: Kom! Spis!
Trybu rozkazującego używasz, gdy prosisz kogoś, żeby coś zrobił. Forma jest prosta: bezokolicznik bez -e.
Otwórz →Liczby, godziny i daty
Liczby od 0 do 1000, podawanie godziny i dat.
Otwórz →Liczba mnoga rzeczowników
Większość słów dostaje -er i -ene, ale niektóre żyją własnym życiem.
Otwórz →Alfabet i literowanie
Norweski alfabet ma 29 liter: 26 liter alfabetu łacińskiego plus æ, ø i å. Tu nauczysz się je wymawiać, literować nazwisko przez telefon i rozpoznawać litery, które się pisze, ale nie czyta.
Otwórz →Przeczenie: ikke, ingen, aldri
Ikke, ingen i aldri służą do zaprzeczania. W norweskim wystarczy jedno słowo przeczące w zdaniu, a jego miejsce wyznaczają stałe reguły.
Otwórz →Pytania tak/nie i krótkie odpowiedzi
Pytanie tak/nie tworzy się, stawiając czasownik na początku. Norwegowie rzadko odpowiadają samym „ja” – mówią raczej „Ja, det gjør jeg” albo „Nei, det er jeg ikke”.
Otwórz →Zaimki w dopełnieniu: meg, deg, ham, henne
Gdy osoba nie wykonuje czynności, tylko jej doświadcza, albo stoi po przyimku, używa się formy dopełnienia: jeg zmienia się w meg, vi w oss. Jest tylko jedna taka forma – bez polskich przypadków.
Otwórz →Rodzaj rzeczowników: en, ei, et
Każdy norweski rzeczownik jest rodzaju męskiego (en), żeńskiego (ei) albo nijakiego (et). Od rodzaju zależy rodzajnik, końcówka i forma przymiotnika, więc ucz się słówek razem z en, ei lub et.
Otwórz →Akcent, tony oraz długie i krótkie samogłoski
Norweski ma własną melodię. Jeśli trafisz z akcentem i długością samogłosek, ludzie zrozumieją cię dużo łatwiej – nawet gdy gramatyka nie jest idealna.
Otwórz →Słówka z nagraniem
- heicześć
- takkdziękuję
- unnskyldprzepraszam
- jatak
- neinie
- god morgendzień dobry (rano)
- jeg heter …nazywam się …
- hvor mye koster det?ile to kosztuje?
- en, to, trejeden, dwa, trzy
- et kjøkkenkuchnia
- en vennprzyjaciel, kolega
- en familierodzina
- et barndziecko
- å spisejeść
- å drikkepić
- vannwoda
- i dagdziś, dzisiaj
- i morgenjutro
- storduży
- litenmały
- hvorgdzie
- å glemmezapominać
- å huskepamiętać
- å venteczekać
- å ringedzwonić
- å begynnezaczynać
- å slutteprzestać, rzucić
- klokkazegar, godzina
- halvpół
- et kvarterkwadrans
- en uketydzień
- en månedmiesiąc
- en mann – mennmężczyzna – mężczyźni
- ei bok – bøkerksiążka – książki
- et øye – øyneoko – oczy
- hjemmew domu
- hjemdo domu
- en bokstavlitera
- å staveliterować
- ingenżaden, nikt
- aldrinigdy
- ingentingnic
- joależ tak (w odpowiedzi na pytanie przeczące)
- ikke sant?prawda?
- et eplejabłko
- et vinduokno
- ei jentedziewczyna, dziewczynka
- å uttalewymawiać
- en stavelsesylaba
- et trykkakcent, nacisk