Los adverbios
¿Dónde va ikke? ¿Por qué hjem pero hjemme? Aquí tienes las reglas de los adverbios.
Enseñamos bokmål, la forma escrita más usada en Noruega.
¿De qué se trata?
Un adverbio es una palabra que dice algo más sobre un verbo, un adjetivo o toda la frase. Responde a preguntas como cómo, dónde, cuándo y con qué frecuencia: rápido, en casa, hoy, siempre. La palabrita «ikke» (no) también es un adverbio, y quizá la más importante de todas.
En noruego hay que vigilar dos cosas. La primera es la posición: palabras cortas como «ikke», «alltid» (siempre) y «aldri» (nunca) van justo después del verbo: «Jeg spiser ikke kjøtt» (no como carne), «Hun kommer alltid for sent» (siempre llega tarde). La segunda es la forma: muchos adverbios se forman con un adjetivo más -t: «Han kjører fort» (conduce rápido), «Hun synger pent» (canta bonito). Algunos tienen dos formas, una de dirección y otra de lugar: «Jeg går hjem» (me voy a casa), pero «Jeg er hjemme» (estoy en casa).
En español «no» va antes del verbo: «no como». En noruego «ikke» va detrás, «Jeg spiser ikke» -, y «Jeg ikke spiser» es un error típico. La -t se parece a tu -mente (tranquilamente = «rolig»), aunque es mucho más corta. Y la pareja «hjem, hjemme» equivale a «a casa, en casa». Oirás adverbios en cada conversación: «Jeg kan dessverre ikke komme» (por desgracia no puedo ir), «Vi er ute nå» (ahora estamos fuera).
Reglas
- Los adverbios de frase (ikke, alltid, aldri, også, bare, kanskje, ofte, gjerne) van justo después del verbo en la oración principal: Jeg spiser ikke kjøtt. En español 'no' va antes del verbo; en noruego, ¡después!
- Con dos verbos el adverbio va tras el primero: Jeg har ikke spist. Hun kan alltid komme.
- Con inversión el adverbio va tras el sujeto: I dag spiser jeg ikke kjøtt. Kommer du ikke?
- En la subordinada el adverbio va ANTES del verbo: …fordi jeg ikke spiser kjøtt. …at hun alltid kommer for sent.
- Un pronombre complemento puede ir antes de ikke: Jeg ser ham ikke. Pero: Jeg ser ikke Per.
- Adverbios a partir de adjetivos: añade -t (como -mente): pen – pent, god – godt. Hun synger pent (Canta bonito). Han kjører fort.
- Los adjetivos en -ig a menudo no llevan -t: Han snakker rolig. Palabras en -sk: praktisk.
- Dirección (¿adónde?) frente a lugar (¿dónde?): hjem – hjemme, ut – ute, inn – inne, opp – oppe, ned – nede, bort – borte.
- Jeg går hjem (Voy a casa). Jeg er hjemme (Estoy en casa). Gå ut! Barna er ute. Kom inn! Vi sitter inne.
- går, reiser, kommer, løper indican dirección; er, bor, sitter, står, lugar. Igual que 'a casa' y 'en casa'.
Ejemplos
- Jeg drikker ikke kaffe.No tomo café.
- Hun sier at hun aldri har vært i Bergen.Dice que nunca ha estado en Bergen.
- I morgen kommer jeg kanskje.Mañana quizás venga.
- Vi går hjem nå.Ahora nos vamos a casa.
- Er du hjemme i kveld?¿Estás en casa esta noche?
- Det er kaldt ute, så vi blir inne.Fuera hace frío, así que nos quedamos dentro.
- Han snakker norsk veldig godt.Habla noruego muy bien.
- Jeg ser ham ikke.No lo veo.