Budowanie zdań A2

▶ Når jeg kommer hjem, lager jeg middag.

Też poprawnie: Jeg lager middag når jeg kommer hjem.

Kiedy wracam do domu, robię obiad.

💡 Når używamy o czymś, co dzieje się często albo w przyszłości. Gdy zdanie z når stoi pierwsze, czasownik jest przed podmiotem, «lager jeg».

▶ Mamma spør barna om de er sultne.

Też poprawnie: Mamma spør om barna er sultne.

Mama pyta dzieci, czy są głodne.

💡 Dere z mowy niezależnej zamienia się na de, bo opowiadamy o dzieciach. Po om mówimy «om de er sultne».

▶ Hvis barnet har feber, må det være hjemme fra barnehagen.

Też poprawnie: Barnet må være hjemme fra barnehagen hvis det har feber.

Jeśli dziecko ma gorączkę, musi zostać w domu i nie iść do przedszkola.

💡 «Barnet» to słowo z et, więc zaimek to det. Gdy hvis jest pierwsze, må stoi przed det, «må det være».

▶ Hvis du har spørsmål, kan du ringe meg.

Też poprawnie: Du kan ringe meg hvis du har spørsmål.

Jeśli masz pytania, możesz do mnie zadzwonić.

💡 Gdy zdanie z hvis jest pierwsze, mówimy «kan du ringe». Kan stoi na drugim miejscu, a po kan jest bezokolicznik bez -r.

▶ Hvis jeg får jobben, flytter jeg til Bergen.

Też poprawnie: Jeg flytter til Bergen hvis jeg får jobben.

Jeśli dostanę tę pracę, przeprowadzę się do Bergen.

💡 Po hvis norweski często używa czasu teraźniejszego o przyszłości, «hvis jeg får». W zdaniu z hvis nie ma inwersji.

▶ Hvis Olena lærer seg norsk, kan hun jobbe som sykepleier i Norge.

Też poprawnie: Olena kan jobbe som sykepleier i Norge hvis hun lærer seg norsk.

Jeśli Olena nauczy się norweskiego, będzie mogła pracować jako pielęgniarka w Norwegii.

💡 «Lære seg» jest zwrotne. Olena uczy samą siebie, więc mówimy seg, a nie henne. Gdy hvis jest pierwsze, mamy «kan hun jobbe».

▶ Jeg lurer på om legen snakker engelsk.

Zastanawiam się, czy lekarz mówi po angielsku.

💡 «Lure på» znaczy zastanawiać się. Noe zastępujemy zdaniem z om, «om legen snakker engelsk», nigdy z hvis.

▶ Barna er inne fordi det regner.

Też poprawnie: Fordi det regner, er barna inne.

Dzieci są w domu, bo pada deszcz.

💡 Zdanie podrzędne liczy się jako jeden element. Po nim czasownik zajmuje drugie miejsce, jak w «Fordi det regner, er barna inne».

▶ Ola sier at han ikke kommer i dag.

Też poprawnie: Ola sier han ikke kommer i dag.

Ola mówi, że dziś nie przyjdzie.

💡 Zdanie z at jest podrzędne, więc ikke przesuwa się przed czasownik, «at han ikke kommer». Jeg zamienia się na han.

▶ Olena ringer barnehagen fordi datteren hennes er syk.

Też poprawnie: Fordi datteren hennes er syk, ringer Olena barnehagen.

Olena dzwoni do przedszkola, bo jej córka jest chora.

💡 «Datteren hennes» jest podmiotem zdania z fordi, a sin nie może być częścią podmiotu. Gdy zdanie z fordi stoi pierwsze, mamy inwersję, «ringer Olena».